Kroatische
kinderen
Kroatië na de Joegoslavische oorlog
In tegenstelling tot de Tsjechische Republiek en Slovakije, zou de overgang van het oude naar het nieuwe regiem niet zonder bloedvergieten gebeuren. De oude veten tussen Kroaten en Serviërs tijdens de laatste eeuw zouden nu hun weerslag krijgen.
Van al de federale staten in het vroegere Joegoslavië lukte alleen Slovenië er in zonder grote politieke problemen een zelfstandige start te nemen. De aanwezigheid van Kroaten, Serviërs en Bosnische Moslims zou gans het grondgebied van Kroatië en Bosnië voor meerdere jaren in een ware burgeroorlog veranderen, met vele doden en nog meer vluchtelingen.
Vele vluchtelingen uit Bosnië : Euro-Children wil helpen
In 1993 ontving Euro-Children het verzoek ook iets te doen voor de Kroatische gezinnen die vanuit Bosnië gevlucht waren..Het eerste jaar waren het vooral kinderen uit de omgeving van Zagreb. In dat jaar kwamen er 47 kinderen, aantal dat elk jaar zou verhogen tot iets over de honderd, dank zij de samenwerking van Euro-Children met Caritas Banja Luka. Enkele jaren later bleek dat er een nog grotere nood was in een vluchtelingencentrum naast het stadje Gvozd, niet ver van Karlovac. Sindsdien kwamen er ook uit deze gemeente elk jaar meerdere kinderen.
Na enkele jaren verbeterde de toestand van de Bosnische-Kroaten in het Noorden van Kroatië (regio Zagreb), en kwamen er steeds meer inwijkelingen vanuit Bosnië in de regio Gospic en in het dorp Okucani (aan de Bosnische grens). Reeds enkele jaren werd met deze evolutie rekening worden gehouden.
Gemeentebestuur Okučani dankt Euro-Children (juni 2010)
In de tweede helft van mei 2010 ontvingen we een uitnodiging van het stadsbestuur van Okučani om op 15 juni een erediploma in ontvangst te nemen . De stad wil hiermede Euro-Children danken voor de talrijke kinderen uit haar gemeente, die tijdens de voorbije tien jaar in ons land werden opgenomen door gastgezinnen. Hiernaast kan u een afbeelding vinden van het document en hieronder een link naar de begeleidende tekst.
Onze medewerkster ter plaatse, mevrouw Visnja Matosevic, heeft Euro-Children vertegenwoordigd en was ook zo vriendelijk een Engelse vertaling bij te voegen, zodat onze vrienden toch weten wat de inhoud is van het document. De dankbaarheid van het stadsbestuur gaat toch in de eerste plaats naar de gastgezinnen: ook dit jaar komen er nog verschillende kinderen en jongeren uit die gemeente.
wie graag de officiële tekst van het stadsbestuur van Okučani leest moet even hieronder de tekst oproepen
regio Gospic
Officiële samenwerking met Caritas Gospic
Op 8 maart 2008 werd, in aanwezigheid van de bisschop Mile Bogovic een overeenkomst ondertekend, tussen Caritas Gospic en Euro-Children.
Voor Caritas Gospic-Senj ondertekende de directeur, vicaris Luka Blaževic, voor Euro-Children de afgevaardigde bestuurder Arnould Poelman.
De officiële mededeling hierover kan u vinden op
De directie van Caritas Gospic heeft aangeboden de plaatselijke vertegenwoordigers van Euro-Children (allen vrijwilligers) in deze regio te helpen bij de selectie en voorbereiding van de kinderen en tevens bij de voorbereiding van de administratieve documenten. We zijn zeer blij met deze hulp. Hoewel het werk van vrijwillige helpers ten zeerste wordt gewaardeerd, is de hulp en begeleiding van beroepskrachten een noodzaak geworden: waar het gaat om kinderen, zeker in een land waar de gevolgen van de oorlog nog dagelijks merkbaar zijn. Deze nieuwe vorm van samenwerking zal ook de ouders van de kinderen geruststellen.
Om praktische redenen werden ook de kinderen, die vroeger reeds naar ons land kwamen uit de omgeving van Plaški, administratief overgeschakeld naar deze nieuwe groep. Voor de gastgezinnen: de groep wordt nu HG.
Om de regio te situeren kan u bijgevoegd kaartje even raadplegen
|
|
Uit de regio Gospic hebben we vooral kinderen uit drie
centra:
- kinderen uit omgeving Plaški en Ogulin (bovenaan op de kaart) - kinderen uit Gracac onderaan het groengekleurde gedeelte) - kinderen uit Obrovac (gans onderaan) (indien u op de kaart klikt, heeft u een groter formaat van kaart) |
.
Obrovac
.
Het dorpje Karin telt nu ongeveer 1600 inwoners, waaronder 250 gezinnen die inweken na de Joegoslavische burgeroorlog. Tijdens de oorlog (september 1991) was het gebied tussen Rijeka en Zadar (zie het kaartje hierboven) met een gemengde Servische en Kroatische bevolking een waar slagveld. Zowel de Servische milities als de Kroatische militairen gingen er met een ongekend fanatisme tekeer en vermoordden er talrijke onschuldige burgers. Vele woningen van Kroatische en Servische gezinnen werden verwoest, ook de meeste kerken werden in brand gestoken. De meerderheid van beide bevolkingsgroepen is tijdens deze strijd gevlucht. Dit verklaart hoe nadien vele Kroatische vluchtelingen door de overheid in deze regio werden ondergebracht, vaak in de puinen van een vroegere woning.
Karin werd bijna volledig verwoest, de 250 ingeweken gezinnen waren Kroatische vluchtelingen uit Bosnië en Herzegovina, Vojvodina en Slavonië. Het zijn allen jonge gezinnen, wat stilaan een probleem stelt voor de scholen en de jongerenbegeiding. Op dit ogenblik kunnen de kinderen de eerste vier leerjaren volgen in Karin zelf, nadien moeten ze naar Kruševo (13 km vewijderd).
Een groter probleem is de ontspanning en de buitenschoolse activiteiten. Voor deze Kroatische kinderen wordt daarbij een grote inspanning gedaan door de culturele vereniging van de plaatselijke parochiegemeenschap. Dit verklaart dat vele kinderen als hobby dans, zang en instrumentele muziek hebben: het gaat om de oude traditionele gebruiken van de Kroatische bevokiing.
Ogulin
 |
Ogulin is een stad die veel toeristen aantrekt, vooral in verband met de sport. We hebben uit deze regio reeds heel wat kinderen opgenomen, vooral uit Plaški, Josipdol en Ogulin zelf. Het groot probleem in deze regio is, dat er weinig industrie is. Een uitzondering is het toerisme, omwille van de mooi aangelegde sportinfrastructuur. Een van onze gastkinderen zingt als solistje in het liedje dat u kan horen.
Wie echter in contact komt met de ingeweken Bosnische-Kroaten, vooral verdreven uit Banja Luka, vindt deze vooral aan de rand van de dorpen. Ze hebben er door de regering een stuk grond en eventueel een half afgewerkte woning gekregen. De solidariteit onder deze gezinnen is groot: ze helpen elkaar om de woning af te werken, en gebruiken elk beschikbaar stukje grond om er groenten te kweken. Zo is het leven, zelfs met werkloosheid, toch dragelijker dan terugkeren naar Banja Luka zonder enige hoop op werk.
Maar niet ver van Plaški werd onze aandacht gevestigd op het kleine dorpje Saborsko: hier werden tijdens de vijandelijkheden 22 burgers vermoord. Nadien heeft men hun stofelijk overschot teruggevonden in een put (zie de twee foto's hiernaast.)
|
|
Omwille van de moeilijke levensomstandigheden, zeer afgelegen en geen werkgelegenheid, trekken de meeste inwoners weg. We werden uitgenodigd de nieuwe school te bezoeken: de Kroatische regering heeft geen moeite en kosten gespaard ... maar van de vier klaslokalen waren er maar twee in gebruik, bij gebrek aan kinderen. En de toekomst wijst er niet op dat er volgend schooljaar meer zullen zijn ...
De ouders zorgen in dit kleine dorpje prima voor hun kinderen, maar de vakantieperiode is een probleem: er is absoluut niets voor de kinderen. Een familieuitstap met de kinderen naar Ogulin is zowat het enige, maar de kosten voor de autobus zijn zo hoog voor de gezinnen, dat dit een uitzonderlijk feest blijft.
Gracac
|
|
Niet zo ver van de stad Gospic ligt een centrum, noem het een kleine stad of een groot dorp, Gracac. Tijdens de grote vakantie 2006 hadden we voor de eerste maal kinderen uit deze streek. Ze waren o.a. in Stekene, Halle, Torhout, Wervik, Lichtaart, Landegem, Marke, Rijkevorsel.. Het loonde dan ook de moeite deze families eens te bezoeken
De algemene tevredenheid van de kinderen was merkwaardig, en bij de meesten was er reeds zekerheid dat hun gastgezin hen voor 2007 opnieuw uitnodigde. Waarom hebben onze medewerkers uit Gracac vooral deze kinderen voorgesteld? Omwille van de eenzaamheid waarin ze leven. Een enkel gezin woonde dicht bij het centrum, maar de meesten ... echt waar, in hetzelfde dorp maar wel op 40 kilometer afstand. En wat voor 40 km. ! Gelukkig had de Caritas van Gospic ons een wagen ter beschikking gesteld die opgewassen was tegen de smalle bergwegen (meestal enkel kiezel), en een chauffeur die gewoon was naar die afgelegen plaatsen te rijden, vlak bij de Bosnische grens.
Tijdens onze reis hebben we geen enkele woning aangetroffen, maar wel grote kudden schapen. De franciskaan Fra Ivan, die pastoraal verantwoordelijk is voor deze gehuchten vertelde ons, dat het in de winter soms onmogelijk is iemand te zenden voor de zondagmis of het wekelijks godsdienstonderricht in het schooltje, omdat de sneeuw zo hoog ligt dat zelfs een jeep er niet door kan.
De Euro-Childrenvakantie in ons land was dan ook een buitengewone gebeurtenis voor deze kinderen. De meeste gezinnen hadden ook een hele geschiedenis achter zich, inclusief herhaaldelijk vluchten voor de aanvallers en zoeken naar een nieuwe woning. Werk is er geen voor de vaders, tenzij in het buitenland. En toch vonden we hier blije mensen, die zeer bekommerd zijn voor hun kinderen. En vooral dankbare mensen, voor alles wat onze gastgezinnen voor hen doen.
Zeer praktisch voor gastgezinnen
.
één van onze vrienden stelde twee woordenlijsten samen, Nederlands/Kroatisch en Kroatisch-Nederlands
.
Nederlands-Kroatisch
Kroatisch-Nederlands
klik hieronder
klik hieronder
