herinneringen 

van gastgezinnen en gastkinderen

de familie Schoors uit Sint-Niklaas
     

     
 

Beste Father Robert,
 
Tijdens de krokusvakantie hebben we onze gastkinderen in Slovakije bezocht.
De ouders van Michaela, die reeds 11 jaar bij ons in vakantie komt, hadden ons voor de derde maal uitgenodigd.
Tijdens ons verblijf daar brachten we ook een bezoekje aan ons ander gastkind Terezka en haar zus Anja die dit jaar 3 jaar in vakantie komt bij mijn dochter.
De nacht na ons bezoek heb ik niet veel geslapen.
De mama van ons gastkind had voor ons een heerlijke uitgebreide maaltijd bereid en had daarvoor kosten nog moeite gespaard. Er bleef nog heel veel eten over.
De moeder keek me telkens met zo'n dankbare blik aan dat ik bijna niet meer in haar ogen kon kijken.
Vader zat aan het hoofd van de tafel en mijn man aan zijn rechter hand. De vader van Michaela zat aan zijn linker hand.
De dankbaarheid van deze mensen kent echt geen grenzen.
Ik stuur je hierbij enkle foto's.
 
Groeten vanwege de Familie Schoors
 
     

een bericht voor het bestuur van Euro-Children zelf
     

Het gezin Kušlita uit Slovakije is zeker een echte "eurochildren familie". Jozef (1986), Michal (1987), Pavol (1990), Peter (1992) en Adam (1997), ze kwamen allen vele jaren naar ons land. Jozef  behaalde nu zijn magistraatsdiploma aan de Universiteit van Trnava. 

Vader Jozef was vele jaren de vaste begeleider van één van de autocars uit Slovakije, gekend om zijn organisatiegeest en toewijding.

 

Dit  gezin behoorde tot de groep waarover meer details in Slovakije. Hard werken, andere mensen helpen vanuit een diep geloof,  was in het gezin steeds de leuze: moeder Ludmila studeerde meerdere jaren terwijl ze reeds een vaste betrekking had. Nu promoveerde ook zij met een universitair diploma. 

En die dubbele feestviering viel dan nog samen met het zilveren huwelijksfeest. Jozef en Ludmila, en de vijf jongens ( 4 op foto + fotograaaf !) : proficiat.

 

 

 

de familie Bello - Ouwendijk uit Rijkevorsel

 

    

 
 

De sociale dienst van Caritas Gospic (Kroatië) vroeg ons - wat ongewoon is - voor de eerste maal drie kinderen te mogen zenden uit hetzelfde gezin ... en bovendien waren het drie jongens, respectievelijk geboren in 1998, 1999 en 2001.  Omdat de woonplaats Gračac was, waar veel vluchtelingen wonen, zochten we ... en vonden drie gastgezinnen die elk één van de jongens opnam. 

In het verslag lazen we : "Vluchtelingen uit Bosnië. Moeder was in 1993 (oorlog) zes maanden in het Servisch concentratiekamp van Bugojno. Ook vader lijdt nog psychologisch onder de gevolgen van die oorlogsgebeurtenissen." 

De oudste, Marijan, kwam in het gezin Bello (Rijkevorsel), Tomislav ging naar Wuustwezel en Matija naar Vosselaar. Twee foto's tonen ons Marijan en Tomislav samen in een pretpark, en op de derde staat Marijan met Ivan Lecko (die blijkbaar een bekende voetballer is uit Kroatië).

We danken de drie gezinnen van harte en hopen hen in 2010 opnieuw als gasten te hebben in ons land.

 

 

 
.

de Familie Desadeleer - Luyckx uit Halle

De gastfamilie Desadeleer is reeds gastgezin sinds 2004 en is steeds bereid te helpen wanneer er dringend een gastkind moet geholpen worden.  Ana uit Kroatië (sinds 2006) woont in Gracas, een regio met weinig werkgelegenheid, gelegen in een gebied dat tijdens de Joegoslavische oorlog het toneel was van veel wreedheden, zowel door Serviërs als door Kroaten.

Geachte Father Robert,

Graag willen ook wij onze vakantie ervaringen mededelen.

Wij mochten dit jaar voor de vierde keer onze gastdochter Jerkovic Ana terug verwelkomen.  Wij hebben ondertussen zo'n band met haar opgebouwd dat wij haar belgische moeke en belgische vake zijn.  Ook onze kinderen Kishan en Ismara zijn haar belgische broer en zus.

Verleden jaar hadden we haar beloofd dat we haar terug naar huis gingen doen om dan ook onze kroatische familie te ontmoeten. Het was een lange tocht met de auto naar Kroatië meer bepaald naar Gracac, maar het was en is zeker de moeite waard. Eens aangekomen wat gedronken en opgefrist gingen we de buurt wat verkennen en iedereen zal het geweten hebben dat de belgische familie, waar hun dochter/zus mocht op vakantie gaan voor 3 weken, nu bij hen op vakantie zijn. En het was letterlijk op vakantie, wij mochten met niets helpen. Zelfs onze was werd gedaan. Ook stonden ze hun eigen bed af aan ons. Dit is hun dankbaarheid omdat wij al 4 jaar hun dochter hier opvangen.


Ze waren fier en blij dat ze een stuk van de streek en hun land konden laten zien. Ook hun plekjes waar zij als kind gingen zwemmen en spelen met hun ouders. Ook wij zijn hun dankbaar dat wij een deel van hun plekjes hebben mogen leren kennen. Zelfs Ana haar grote zus was fier dat ook zij haar steentje kon bijdragen aan het leren kennen van haar land.  Ook heeft ze ons haar geheimpjes verteld over haar jongere jaren. Wij hebben ook van de gelegenheid gebruik gemaakt om door te steken naar Bosnië om daar nog een gastdochter te gaan bezoeken. Ons Silvija, zij woont in Drvar. Dit was voor hun een heel grote verrassing, zij wisten van niets. We wisten dat de mama in de post werkt, dus wij op zoek naar de post. Hierbij werden wij begeleid door ons Ana die onze tolk speelde en ook door haar vader die ons de weg toonde. Eenmaal de post gevonden gingen wij naar Silvija haar mama vragen, maar wat bleek een tante van Silvija was juist aan het werk. Ze vertelde ons dat ze niet ver woonde, ze ging haar bellen.

We moesten even wachten. Het was een heel blij weerzien. Er werden telefoonnummers en adressen uitgewisseld. Lekker samen gegeten en daarna een stevige wandeling gemaakt en ook daar heeft de tamtam zijn werk gedaan.

We raden dan ook aan de gastgezinnen aan, als je de kans hebt ga jegastkind en zijn thuisland bezoeken. Wij gaan zeker nog terug.  Het waseen heel leerrijke en emotionele vakantie. Bedankt familie Jerkovic en Eurochildren.

Dit is ons vakantieverhaal.

Groetjes,
Familie Desadeleer Luyckx

 

 
 

   
 
 

HOME

NAAR TOP

  


@F01